Przejdź do głównej zawartości

Ustawienia przyciągania

Kategoria ustawień Przyciąganie decyduje o tym, jak Mapit przyciąga nowe i przeciągane wierzchołki do istniejących obiektów podczas edycji. Opis pracy w praktyce znajdziesz w Przyciąganiu wierzchołków.

Przejdź do Ustawienia > Przyciąganie, aby uzyskać dostęp do tych opcji.

Mapit GIS Professional - ustawienia przyciągania
Funkcja Pro+

Przyciąganie wierzchołków wymaga subskrypcji Mapit Pro Plus. Główny przełącznik widoczny jest we wszystkich planach, ale jego włączenie bez Pro+ otwiera okno zakupu subskrypcji.

Włącz przyciąganie wierzchołków​

Domyślnie: wyłączone

Główny przełącznik przyciągania. Gdy jest wyłączony, wszystkie pozostałe opcje na tym ekranie są nieaktywne, a przyciąganie nie działa nigdzie w aplikacji.

Gdy jest włączony, nowe i przeciągane wierzchołki przyciągają się do istniejących obiektów zgodnie z pozostałymi opcjami poniżej. Wyłączenie głównego przełącznika pozostawia pozostałe ustawienia z ostatnimi wartościami - możesz w dowolnej chwili włączyć go ponownie bez konieczności konfigurowania ich na nowo.

Promień przyciągania​

Zakres: 20 - 120 px | Domyślnie: 50 px | Widoczne, gdy: główny przełącznik jest włączony

Odległość w pikselach ekranu, przy której uruchamia się przyciąganie. Gdy pozycja wejściowa znajdzie się w tym promieniu od kandydującego wierzchołka lub krawędzi, przyciąganie przenosi wierzchołek na kandydata.

  • Mniejsze wartości (20 - 40 px) wymagają dotknięcia lub przeciągnięcia bardzo blisko celu. Przydatne przy dużym powiększeniu, gdy obiekty są od siebie oddalone na ekranie, albo gdy mapa jest zatłoczona nakładającymi się obiektami.
  • Większe wartości (80 - 120 px) sprawiają, że przyciąganie działa bardziej zdecydowanie. Przydatne przy małym powiększeniu, przy pracy rysikiem albo gdy zależy Ci na silnym przyciąganiu do istniejących obiektów.

Promień mierzony jest w pikselach ekranu, a nie w jednostkach mapy, dzięki czemu przyciąganie zachowuje się tak samo niezależnie od bieżącego powiększenia.

Zakres przyciągania​

Domyślnie: wszystkie widoczne warstwy | Widoczne, gdy: główny przełącznik jest włączony

Decyduje o tym, które warstwy dostarczają kandydatów przy wyszukiwaniu celu przyciągania. Dostępne są trzy opcje:

WartośćZachowanie
Wszystkie widoczne warstwyCelem przyciągania może być dowolny narysowany obiekt na mapie. Opcja domyślna, zwykle właściwa przy porządkowaniu topologii między warstwami. Zagnieżdżony przełącznik Uwzględnij warstwy WFS (patrz niżej) doprecyzowuje tę opcję.
Tylko aktywna warstwaCelami przyciągania mogą być wyłącznie obiekty z aktualnie edytowanej warstwy. Warstwy WFS nigdy nie mogą być warstwą aktywną (są tylko do odczytu), więc ta opcja zawsze eliminuje szum z WFS.
Wybrana warstwaPrzyciąganie ogranicza się do jednej wskazanej tabeli GeoPackage lub warstwy WFS. Wybranie tej opcji odsłania listę rozwijaną ze wszystkimi aktualnie widocznymi warstwami (tabelami GeoPackage i warstwami WFS, przy czym warstwy WFS oznaczone są etykietą (WFS)). Wybrana warstwa jest zapamiętywana między sesjami.

Znaczniki grupowania i własne nakładki sesji Mapit są zawsze wykluczane z listy kandydatów, niezależnie od wybranego zakresu.

Uwzględnij warstwy WFS​

Domyślnie: włączone | Widoczne, gdy: zakres przyciągania to wszystkie widoczne warstwy

Zagnieżdżone pod opcją wszystkie widoczne warstwy. Gdy jest włączone, obiekty tła WFS liczą się jako kandydaci do przyciągnięcia na równi z Twoimi obiektami GeoPackage. Gdy jest wyłączone, brane są pod uwagę wyłącznie obiekty GeoPackage z widocznych warstw projektu - dane referencyjne WFS (nakładki katastralne, źródła WFS map podkładowych) są pomijane.

Geodeci pracujący z zatłoczonym tłem referencyjnym WFS (np. nakładkami katastralnymi pokazującymi granice wszystkich sąsiednich działek) zwykle wyłączają tę opcję, aby celami przyciągania były wyłącznie ich własne obiekty GeoPackage, zachowując przy tym wybraną opcję „wszystkie widoczne warstwy" na potrzeby porządkowania między warstwami GeoPackage.

Przełącznik nie wpływa na opcję tylko aktywna warstwa (WFS nigdy nie może być aktywna) ani na opcję wybrana warstwa (tam warstwa została już wskazana).

Zachowanie zapasowe przy wybranej warstwie​

Jeśli warstwa wskazana w opcji wybrana warstwa zostanie później ukryta lub usunięta, przyciąganie po cichu zachowuje się jak przy opcji wszystkie widoczne warstwy przez cały czas niedostępności wskazanej warstwy. Ponowne wyświetlenie warstwy przywraca pierwotny wybór bez konieczności wracania do tego ustawienia.

Utrzymuje to stabilny sposób pracy, gdy w trakcie sesji przełączasz widoczność warstw w panelu warstw.

Przyciąganie do krawędzi​

Domyślnie: wyłączone | Widoczne, gdy: główny przełącznik jest włączony

Rozszerza przyciąganie poza wierzchołki. Gdy w promieniu przyciągania nie ma żadnego wierzchołka, ale znajduje się w nim krawędź obiektu (odcinek między dwoma wierzchołkami), nowy wierzchołek zostaje umieszczony w najbliższym punkcie tego odcinka.

Przyciąganie do krawędzi jest rozwiązaniem zapasowym. Dopasowanie do wierzchołka w promieniu zawsze ma pierwszeństwo przed dopasowaniem do krawędzi, więc włączenie tej opcji nie osłabia przyciągania wierzchołek-wierzchołek.

Stosuj przyciąganie do krawędzi, gdy:

  • wycinasz nowy poligon wzdłuż granicy istniejącego i potrzebujesz pośrednich wierzchołków na tej granicy;
  • rozbudowujesz sieć linii o nowe wierzchołki wzdłuż istniejących krawędzi;
  • chcesz umieścić punkt dokładnie na istniejącej linii drogi lub rzeki.

A co z samoprzyciąganiem i domykaniem pierścienia?​

Nie ma przełącznika samoprzyciągania - gdy sesja edycji jest aktywna, wierzchołki aktualnie edytowanego obiektu są zawsze uwzględniane jako kandydaci do przyciągnięcia (z pominięciem aktualnie przeciąganego wierzchołka). Dzięki temu domykanie pierścienia „po prostu działa": przyciągnij ostatni wierzchołek poligonu do pierwszego, a ich współrzędne będą identyczne.

Powiązane tematy​